„TO, CO ZOSTAŁO” | INSTALACJA ARTYSTYCZNA W BASZCIE 

„To, co zostało” - instalacja o pamięci, która nie zachowuje, lecz zanika. 

W przestrzeni Baszty pojawiła się monumentalna instalacja Agnieszki Cecylii Kazały zatytułowana „To, co zostało” - opowieść o pamięci, czasie i materialnych śladach istnienia. Praca składa się z 365 paneli, pionowych filarów utworzonych z siedmiu elementów wykonanych z papieru wcześniej wykorzystanego w procesie batikowania. Każda z tych powierzchni nosi ślady dawnego działania, choć ich pierwotne znaczenie zostało już zatarte.

Choć karty pozostają białe, nie są neutralne. Ich powierzchnie przechowują napięcia materii, ślady gestów, pozostałości procesu. Artystka nie traktuje pamięci jako archiwum zdolnego zachować pełnię treści, lecz jako zjawisko stopniowego zanikania. W tym sensie papier staje się nośnikiem nie tyle zapisu, ile utraty.

Centralnym gestem instalacji jest zmięcie papieru i utrwalenie go woskiem. Proces ten jednocześnie niszczy i konserwuje. Deformacja odbiera kartom czytelność, podczas gdy wosk zatrzymuje je w stanie zawieszenia - pomiędzy rozpadem a trwaniem. Powierzchnie przypominają tekst, z którego zniknęły litery: wyblakły zapis, którego nie sposób już odczytać. Pozostaje jedynie ślad dawnej obecności języka.

Powtarzalność siedmiu elementów buduje rytm przypominający strukturę czasu - sekwencję dni, porządek doświadczeń i zdarzeń. Jednak zamiast linearnej narracji pojawia się rozproszenie. Poszczególne fragmenty nie tworzą zamkniętej całości, lecz dryfują w przestrzeni, poddane działaniu światła i powietrza. Instalacja sprawia wrażenie procesu, który nadal trwa - pamięci będącej w nieustannym ruchu i rozpływaniu się.

Szczególnego znaczenia praca nabiera w kontekście przestrzeni Baszty - miejsca związanego z historią, trwałością i symboliczną reprezentacją pamięci zbiorowej. Na tle monumentalnej architektury delikatne, papierowe struktury ujawniają kruchość wszelkich narracji, nawet tych, które wydają się trwałe i utrwalone przez historię.

„To, co zostało” jest refleksją nad życiem zapisywanym na kartach, które nieuchronnie bledną i zmieniają swój stan skupienia. To opowieść o pamięci, która nie zatrzymuje świata, lecz pokazuje jego stopniowe rozproszenie - o tym, co pozostaje po doświadczeniu, kiedy znika już jego dosłowny sens.

 

⏰ Zapraszamy na oficjalne otwarcie wystawy w sobotę 23 maja około godz. 12.00.

 

 

AGNIESZKA CECYLIA KAZAŁA 

Absolwentka m.in. Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Artystka tkaniny, kuratorka i edukatorka. Pracuje głównie w technice gorącego batiku, tworzy prace i instalacje z wykorzystaniem wełny, wosku, papieru, drewna i stali. Jej realizacje często funkcjonują w przestrzeni, w dialogu z naturą i fotografowane są w kontekście krajobrazu lub przestrzeni publicznej.

Członkini Sekcji Tkaniny Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Wrocławskiego. Autorka wystaw indywidualnych i uczestniczka licznych wystaw zbiorowych, festiwali oraz plenerów. Kuratorka projektów artystycznych, w tym międzynarodowych prezentacji młodzieży „Połączeni Sztuką”, prowadzi pracownię artystyczną „Przestrzeń dla Sztuki” w Grójcu.

e-mail: kazalaagnieszka@gmail.com

insta: agnieszka.cecylia.kazala

fb: agnieszka.kazala